***

Եվ, այնուամենայնիվ,

եկավ աշխարհի վերջը,

դեկտեմբերի 21-ին, ուղիղ 10:12

ծերունին ներս մտավ դանդաղ բացվող դռնից

և տխուր դեմքով` բացիկ հանձնեց մեզ,

որում շնորհավորանք էր՝

Ամանորի, Սուրբ Ծննդյան և շարունակվող կյանքում կատարվելիք

հետագա գործերի հաջողության բարեմաղթանքով,

մի հեռավոր ու տաք երկրից,

որի գտնվելու տեղն ու անվանումը

ոչ ոք չմտաբերեց:

***

Անունդ սահում է կողքովս՝
տարբեր իրերի վրայով,
նայում է աչքերիս՝ իբրև իմիջիայլոց.

Ու մտաբերում եմ, որ
եղել ես,
իբրև իմիջիայլոց՝ նայել ես աչքերիս,
և իրերը սահել են մեր կողքով:

***

Ոտնաթաթերի վրա լքում եմ
տարածությունը իմ և քո միջև.
Այս բաժանումը թող հենց այդպես էլ
Անավարտ մնա:

***

Դիմացից
եկող մեքենան
գնում էր մեր երազանքների ճանապարհով,

մենք չհամարձակվեցինք զգուշացնել վարորդին,
որ այնտեղ, ուր նա գնում է,
միայն վերադարձի ճանապարներ են:

«Մինի-համերգ» «Մանանա» ծրագրի շրջանակներում

***

Երազանքներս դասավորում եմ ճանապարհներին

Ու հրաժեշտից առաջ ուզում եմ մի փոքր լռել,

Հերթական անգամ հարգանքից դրդված բառեր չեն դիպչում

Երազանքներիս՝ քամուց օրորվող անշունչ թևերին:

Այս պատերազմին հայտարարում եմ ավելի քան վերջ,

Իրականության հաղթանակ ընդդեմ երազանքների,

Ես վայր եմ դնում զենքերն իմ բոլոր ու անվերադարձ,

Ողջույն քեզ, աշխա'րհ, իրականության մենաստաններից:

Երազանքներս դասավորել եմ ճանապարհներին,

Ուր անմտորեն թևերն է բախում վերջինը՝ դեռ տաք,

Դրանցո'վ գտեք թատրոնն իմ առանց դերասանների,

Թաքստոցը հոգուս, ուր ես ապրում եմ իբրև երազանք:

2008

***

Չափավոր խելագարություն է, սիրելիս.

կանցնի, չմտածես, կանցնի:

Կվերադառնանք քո փափագած անդունդը՝

տագնապներից, կրքից հեռու:

Չափավոր վաղեմության մոտիվներ են.

վայելում ենք շեղումը օրվա:

Հավերժի պատկերն ու անունը

փոխում ենք վայրկյանը մեկ.

Կանցնի, չմտածես, կանցնի:

Մի օր, երբ գանք սկզբնակետին՝

սնուցված այսօրվա տագնապով,

մեր բոլոր խոստումներ-պատքերը

իրենց դերը լիովին կկորցնեն:

Սիրելիս, չափավոր երջանկություն է,

չափավոր վախեր են, որ կանցնեն...